Abdurauf Fitrat korpusi

Choʻkmishdi yer uzra olam toʻsugʻi,
oʻksuzlik boyqushi qanot qoqardi.
Botuvda qizarib turgʻan bulutdan
Ezilgan koʻnglima motam yogʻardi.
Haqsizliq shahrining qon hidli eli
Armonim gulidan bir yaproq uzub,
Bahorsiz choʻllarga sovurib qoʻydi.
Ul nozli yaprogʻim soʻlib, sargʻayib,
Yoʻqsul qolgʻanlarday har yon yugurdi.
Zolimlar, mazlumlar, zulumlarning-da,
Qaygʻular, alamlar, oʻlumlarning-da
Bariga uchradi, barchasin koʻrdi,
oʻz yoʻqotkonin izladi, soʻrdi.
Bir darak tolmagʻach, birdan bir tikildi.
Bor kuchin toʻpladi.
Zolimning taxtini titratgan bir tovush
Qichqirdi:
Otamning qabrini qay yerga yoshurding?!
Bot soʻyla!...
Kirli toj koʻb qoʻrqdi botur tovshidan,
Seskanib, titrab... yoshrundi
Bir javob bermasdan.